Category Archives: Ιστορικά Στοιχεία

Ημέρες μνήμης των Ελλήνων – 2

10 Ιουνίου 1944: 71 χρόνια από τη σφαγή στο Δίστομο

distomo-2  distomo

Το πρωί της 10ης Ιουνίου 1944 γερμανική στρατιωτική φάλαγγα των Ες-Ες ξεκίνησε από τη Λιβαδειά για την Αράχωβα, με σκοπό την εκκαθάριση της περιοχής από τις αντάρτικες δυνάμεις. Στο Δίστομο ενώθηκε με άλλη γερμανική ομάδα που είχε ξεκινήσει από την Άμφισσα και προχώρησαν προς το Στείρι. Οι κάτοικοι έλαβαν εντολή να μην απομακρυνθούν από το χωριό, μέχρι την επιστροφή των γερμανικών δυνάμεων.

Ημέρες μνήμης των Ελλήνων – 1

 19η Μαΐου Ημέρα μνήμης για τη γενοκτονία των Ποντίων Ελλήνων

pontos1  pontos3

Ι. Η γενοκτονία των Ποντίων ( 1916 ? 1923 ) με 353.000 νεκρούς αποτελεί μια από τις μεγαλύτερες γενοκτονίες του αιώνα μας.

Ιστορικά Στοιχεία

100_3953(Πρόσφατη αεροφωτογραφία)

Tο Στεφανοβίκειο βρίσκεται στο Νομό Μαγνησίας και ήταν έδρα του πρώην Δήμου Κάρλας και μία από τις τέσσερις κοινότητες του πρώην Δήμου Κάρλας που με το Πρόγραμμα Καλλικράτης ανήκει στον Δήμο Ρήγα Φεραίου που προέκυψε από την συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Φερών και Κάρλας και της Κοινότητας Κεραμιδίου. Η έκταση του νέου Δήμου είναι 549.77 τ.χλμ και ο πληθυσμός του 10.922 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Έδρα του νέου δήμου ορίστηκε το Βελεστίνο.

 

Η ονομασία του

Το Στεφανοβίκειο, που τα τελευταία είκοσι χρόνια σημείωσε μεγάλη ανάπτυξη, ξεχωρί­ζει από άλλα καμποχώρια της περιοχής. Όταν το 1809 επισκέφθηκε το Στεφανοβίκειο ο Άγγλος περιηγητής Ληκ, έγραψε το βιβλίο του «Η Θεσσαλία» (1805-1810), ότι το «Χατζίμες ήταν τσιφλίκι με 50 ελληνικά σπίτια». Κατά πάσα πιθανότητα, το ίδιο όνομα είχε και ο Τούρκος ιδιοκτήτης του χωριού. Απόδειξη της εγκατάστασης του Αγά στο Στεφανοβίκειο το Παλιο σχολειοδιοικητήριο «ΚΟΝΑΚΙ», που είναι το μόνο κτίσμα που περισώθηκε από το σεισμό του 1957.

(Στη φωτογραφία εικονίζεται το παλιό Δημοτικό σχολείο, το οποίο γκρεμίστηκε με το σεισμό του 1957, σ” αυτό το χώρο στεγάστηκε αργότερα το Γυμνάσιο Στεφανοβικείου και σήμερα ο Πολιτιστικός Σύλλογος «Αριστοτέλης»)

Λίγα χρόνια αργότερα και συγκεκριμένα το 1815, η ονομασία είχε αλλάξει σε «Χατζή-μισι», όπως γράφει στο βιβλίο του Γεωγραφία Μερική, ο Αργ. φιλιππίδης και στα 1890 σε «Χατζήμισι».

Όπως δε, λένε οι κάτοικοι, η ονομασία Χατζήμισι, δόθηκε επειδή ο Τούρκος ιδιοκτήτης της περιοχής, δεν μπόρεσε να ολοκληρώσει στη Μέκκα τη διαδικασία για να πάρει τον τίτλο του Χατζή. Έγινε δηλαδή κατά το ήμισι Χατζής?.

Μετά την απελευθέρωση το 1881, ιδιοκτήτης του χωριού βρέθηκε κάποιος με καταγωγή, απο το Φανάρι (γόνος μεγάλης οικογένειας απο τη Χίο) ονόματι Παύλος Στεφάνοβικ Σκυλίτσης, ο οποίος ολόκληρη την παρακάρλια περιοχή από 44.000 στρέμματα την είχε ? όπως λέγεται ? κερδίσει στα χαρτιά στην Κωσταντινούπολη, απ? τον Τούρκο ιδιοκτήτη. Την άλλη του περιου­σία σ? ολόκληρη τη Θεσσαλία, ο Στεφάνοβικ Stefanovik Paulτην είχε αποκτήσει δανείζοντας χρή­ματα σε μπέηδες.

(Παύλος Στεφάνοβικ)

Πάντως η μητέρα του Στεφάνοβικ ήταν Ελληνίδα, και ήταν αυτή που τον παρό­τρυνε να παραχωρήσει χωρίς αντάλλαγ­μα την έκταση στους κατοίκους του Στεφανοβικείου. Ο Στεφάνοβικ, πράγματι ? ό­πως αναφέρουν οι κάτοικοι ? δώρισε στο Ελληνικό Δημόσιο την έκταση, σ? αναγνώ­ριση δε αυτής της προσφοράς του, δόθη­κε απ? τους κατοίκους το όνομα του στο χωριό.